سفارش تبلیغ
ثبت دامنه و میزبان هاست ایران

در محفلی که «می» را حرمت نگه ندارند

دورِ خُمِ شکسته پیمانـه های خالی ست!




تاریخ : دوشنبه 96/7/24 | 11:55 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


*موشّح «ترامپ خر»!!
______________________________
(از به هم پیوستن حروف اول مصراعهای اول شعر ، عنوان شعر به دست می آید!)
_________________________________________________________________
________________________
تنهاتر از همیشه ی ایامی ای ترامپ
ابراز پختگی چه کنی؟ خامی ای ترامپ

رسوای عالمی و نرفتی ز روکه نیست
پروای ننگت ارچه که بدنامی ای ترامپ

ایرانیان فنای تو را آرزو کنند
باقی اگرچه در تله و دامی ای ترامپ

ما را ز هر گزینه که داری به روی میز
تهدید می کنی و به دشنامی ای ترامپ

پا را درازتر ز گلیمت مکن که نیست
بر ضد مات جرئت اقدامی ای ترامپ

خصم شکست خورده ی برجام جز تو نیست
خفت زیاد؛ شوم سرانجامی ای ترامپ

روزی رسد ز راه که بینی به چشم خویش
در دام اوفتاده چو صدّامی ای ترامپ.




تاریخ : یکشنبه 96/7/23 | 1:14 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

یک جنگل

خاطره با من

یک دریا

خاطره با تو

شاید بشود پیوندی زد

بین جنگل و دریا

با طاق نصرتی از گل

یا با ستاره ی دریایی!




تاریخ : جمعه 96/7/21 | 6:57 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


تو     را      آن کس     که با من   بدگمان کرد
جفاجو     ،      بی وفا      ،      نامهربان کرد

به       دستم       باده       از      جام بلا  داد
به       تیغ        ناسپاسی     قصد جان کرد

نهال            آرزوهای           دلم             را
اسیر         برگریزان          خزان          کرد

دل     افتاده      در     دام        غمم       را
کبوتر      بچّه ای      بی     آشیان       کرد

تمام     هستی ام      را      داد    بر     باد
به     سیلابی     که    از  چشمم روان کرد

به تیغم     گرنه     مجروح و نوان   ساخت
پریشان    جانم      از       زخم    زبان کرد

به      تحقیرم      سخنها     ناروا      گفت
ملامت      در     حضور    این      و   آن کرد

به      جرم     آن که    از دل     گفته بودم
به    تیر       بیدلاگویی       نشان      کرد

به نام     دوستی       از       در      در آمد
جهانم      را      به     کام   دشمنان کرد

به حیرت     روزوشب می پرسم   از دل
که     مسحور     نگاری    سرگران   کرد

مگر    با عشق دشمن   می توان بود؟
مگر    عاشق   گدازی    می توان کرد؟




تاریخ : چهارشنبه 96/7/19 | 7:5 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


در  شهر  زور  گفتند  :  مردار  تازه ممنوع
بــر دوش سوگــواران ، حمل جنازه ممنوع

جشن و سرور و شادی ، لبخندهای عادی
آن با اجازه تعطیل ، این بی اجازه ممنوع

در بزم دردمندان ، بی چهره های خندان
نز رنگها که از خون ، اعمال غازه ممنوع

تا روزگار جبر است ، دلها اسیر ابر است
حتی اگر به قبر است ، تعمیر سازه ممنوع

گر اشکبار چشمی ، آتشفشان خشمی
در خود بریز خاموش ، سیل و گدازه ممنوع

تا مرگ اختیاری ، با خود سراغ داری
حتی کفن خریدن ، از هر مغازه ممنوع

وقتی مخنّثانند ، سر رشته دار در کار
سهم دهان دیوار ، عکس خرازه ممنوع!




تاریخ : شنبه 96/7/8 | 7:57 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

هفت  اقلیم  جهان را  به  تماشا گشتیم

همه جا عشــق به اندازه ی تنهایی بود!




تاریخ : سه شنبه 96/7/4 | 12:57 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

گـــر عقل توراست تــرک کژراهی کن

کم تکیه به هـرچه کرده ی واهی کن

 

از ملّـــت پـایمـــــرد ایـــــران فــوری

آقای «ترامـپ» معذرت خواهی کن!




تاریخ : پنج شنبه 96/6/30 | 9:9 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


تویی  عزیزترین  راز  سربلندی ها
و من حضیض ترین  در نیازمندی ها

کجا چو من هم? هست و نیستش را باخت
سر قرار کسی وقت شرط بندی ها

لبت از ایل شراب است و مردم چشمت
دو زورگیر ز شهر ستاره وندی ها

گل آن چنان شدی ای لاله رو که می ترسم
تو را ز من بربایند بد هلندی ها

حضور زاید من گعده ی تو را ماند
حکایت کچل و جمع مو کمندی ها

تو را ز هر دو جهان کرده ام پسند که نیست
پسندشی دگرم مثل خودپسندی ها

من اسب پیرم و بشکسته پا اسیر حصار
کجا رسم به تو سرمست از سمندی ها

بیا ز تیر خلاصم به آرزو برسان
که مرگ سهم من است از علاقه مندی ها

به شصت سالگی ام گر نمی کنی رحمی
به کار دل پس از این کم کن آن لوندی ها

گه وداع امانم اگر که گریه برید
مباد آن که به حال دلم بخندی ها!




تاریخ : جمعه 96/6/24 | 8:33 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

خزون در راهه گریون می شَوَی گل

جگر خون و پریشـون می شَوَی گل

 

تمــــوم شهــــرو اعلامیــــه دادنــد

که فـردا تیــربـارون می شَوَی گل!




تاریخ : پنج شنبه 96/6/23 | 4:30 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


حاجی مستکبر از بیت خدا برگشته است
تا صفا رفته ست اما بی صفا برگشته است

گاه  رفتن ظاهرآ  بیگانه با تلبیس بود
حال با ترفند ابلیس آشنا برگشته است

سال ماضی عمر خود را صرف حجّ عمره کرد
حالیا از حجّ واجب بینوا برگشته است

نغمه ی «لبیّک اللهم لبیّک» ش به لب
بدتر از هر آدم پر مدعا برگشته است

بود  در بیت الحرام دوست ذکرش یاربا!
بی جهت نبود که مشتاق ربا برگشته است

تا مس خود را کند از کیمیای دوست زر
رفت و اینک از پی جمع طلا برگشته است

انتفاعی جز نمود ساق بلقیسش نبود
این سلیمانی که از ملک سبا برگشته است

در بیابان چون به شوق کعبه گامی برنداشت
خورده از خار مغیلان پشت پا برگشته است

در مسیر «لیس للانسان الّا ما سعی»
سعی ها فرموده با سوغاتها  برگشته است

روزوشب ورد زبانش لفظ من من من من است
این جلیل القدر کز کوی منا برگشته است

سعی در دوشیدن مخلوق دارد روز و شب
با نصیبی عمده از سعی صفا برگشته است

گرچه قبلآ با سخاوت بود اما زین سفر
نرگدا همچون گدای سامرا برگشته است

قدر یک انگشتدانه معرفت در وی مجو
بینوا گویی از استخر شنا برگشته است

از خدا برگشتگان را کار چندان سخت نیست
سخت کار او بود کز او خدا برگشته است!

«خوش عمل» ممنون آن حاج عزیزم هاج وواج
کو پس از سوءالقضاء حسن القضا برگشته است.




تاریخ : یکشنبه 96/6/19 | 3:41 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر
مطالب قدیمی‌تر >>