سفارش تبلیغ
صبا

روزی هــزار مــرتبه می میرم از برات

از بهر من نشد که تو یک بار تب کنی!




تاریخ : شنبه 98/1/3 | 8:9 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

شبـی که همـــره مــــا آمدی بـــه میخانه

شراب های کهن ســـاقـــی فطـن رو کرد


ز چاک پیرهنت غنچه غنچه گل می ریخت

سحـــر که محتسب آمــد دهان ما بو کرد  !




تاریخ : شنبه 98/1/3 | 5:53 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

من رونــق تـــولیـــد نمی دانم چیست

جز مصــرف جــاویـد نمی دانم چیست


از بس که عزا گرفته ام هر شب و روز

اصلآ به خدا عیــد نمی دانم چیست؟!





تاریخ : جمعه 98/1/2 | 7:22 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

ای دگرگون کننده ی دلها
نام نیک تو شمع محفلها

نوربخش از جمال بی چونی
دیده ها از تو در دگرگونی


ای که تدبیر می کنی شب وروز
نور نام تو جان و دل افروز


زیر و رو از تو حال وسال همه
نظر از لطف کن به حال همه


خود بگردان به مرحمت امسال
حال ما را به بهترین احوال


*** *** ***
روسیاه آمدیم و شرمنده
به سراغ تو ای نوازنده


همگی را به لطف رحمانی
بنواز آنچنان که می دانی


عفو فرما اگر خطا کردیم
مثلا کار نابجا کردیم


گامها در مسیر قول زدیم
قول دادیم و زیر قول زدیم


یا که دادیم طیّ سال کهن
خلق را وعده ی سرخرمن


مستمندان ز خویش آزردیم
نانشان خورده آبشان بردیم


تندخو در محلّ کار شدیم
بنز هم بیش و کم سوارشدیم


نیز کردیم ضمن کم کاری
دیگر آزاری و خود آزاری


چه بگویم چنان چنین کردیم
جورها با مراجعین کردیم

شاد از پستهای جوراجو
ر دوسه فرسخ شدیم ازحق دور


همه گفتیم بی غم و اکراه
کار ما هست خالصآلله


گه به توریه گاه با تقیه
راههامان جدا شد از بقیه


همه کردیم نقش خود انکار
در عمل بالعشیّ والابکار


عمل البته از شقوق بدش
که لشوشند جمله در صددش


*** *** ***
ای بهار آفرین گل پرور
لطف کن از گناه ما بگذر


بکش ای مهربان دائم ما
قلم عفو بر جرائم ما


کاسه بشقاب جمله رافی الحال
پر و پیمان کن ازغذای حلال

ضعفا را توان مالی ده
نمره ی انضباط عالی ده


مرحمت کن به اغنیا قدری
کف بخشنده سعّه ی صدری


*** *** ***
من و یاران شاعرم دربست
کرتیم ای کریم بالادست


انبیایند پیش ، پس مائیم؟
با شما قوم و خویش پس مائیم


خویش خود را نواز با انعام
که نبوده ست و نیست کالانعام


گرچه فرموده ای تو ای معبود
انّ الانسان لربّه لکنود *


ما نه از خیل ناسپاسانیم
گوش ابلیس کر ز خاصانیم


ما کجا عن صلواتهم ساهون**
در صف  یتّبعهم الغاوون ***

مپسند ای عزیز دل ما را
رانده یا مانده پا به گل ما را


از تو خواهیم عمرطولانی
با مزایای فوق انسانی


هریکی صد نه بل صدوسی سال
شادمان بالغدّو والآصال


بعدهم چون که زین سرارفتیم
کلّنا در بهشت جا رفتیم

دوست داریم تا به خوشحالی
فادخلی عبادی **** از عالی


بشنویم و بهشت مست شویم
بی خیال هر آنچه هست شویم


*** *** ***
بارالها به حقّ هشت و چهار
جمع ما را به خویش وا نگذار


ملت سرفراز ایران را
وکلا را و هم وزیران را


دانش و بینش دوچندان ده
دل مسرور و لعل خندان ده


لطف کن بی نیاز غیرشویم
همگی عاقبت بخیر شویم


زیر لب می کنیم هی تکرار
و قنا ربّنا عذاب النّار.
__________
*عادیات:6 **ماعون:6 ***شعراء:224 ****فجر29




تاریخ : پنج شنبه 98/1/1 | 5:19 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

از دســــت اصـولگــرا و اصـلاح طلــب

ایـن مدّعیــــان العجـــب ثـــمّ عجـــب


روح زن و مرد ما جـــدا گشتـــه ز تـن

جان زن و مرد ما رسیده ست به لب!




تاریخ : جمعه 97/12/10 | 4:31 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

سوختم در شعلــه زار درک و حس

ای جنون حــــق بـــه فریادم برس


رشتــــه ی زنجیــــر عقلم پاره کن

هر گـــرفتــاری که دارم چــاره کن


مانده ام در چــــاه ویــل فهم خود

از تو می خواهم طناب سهم خود


تــــا مگــــر از قعــــر جانکاه خـرد

روح ســـــرگـــردان من بیرون پرد


آشیــان ســـــازد ملایک رهنمون

بر فـــــراز شـاخ طـوبــای جنون!




تاریخ : جمعه 97/12/10 | 7:34 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

تا در طواف کعبه ی الّا شدم
در نفی تن کوشیدم از خود لا شدم

پیموده وادی ها به نور معرفت
بر گونه گون اطوار ره بینا شدم

در قلزم فیض الهی چون صدف
پرورده با خود لؤلؤی لالا شدم

گنج قناعت را به کف آورده زان
فرمانروای ملک استغنا شدم

وانگه جمال بی مثال دوست را
از روشنی آیینه ی رخشا شدم

سودای اورا پخته در سر سربه سر
فارغ ز هر اندیشه و سودا شدم

وندر هوای وصل جانان دم به دم
جان دادم و وارسته از اهوا شدم

بر شاخ طوبای معارف نغمه خوان
در باغسار علّم الاسما شدم

از تخت لاتلقوا فراتر برده رخت
برتهلکه ی جان ضربه زن یکجا شدم

در حلقه ی تسلیم قول پیر را
گویای آمنّا و صدّقنا شدم

او را که درس عاشقی آموختم
مصداق قد صیّرته عبدا شدم

تا خلعت مُثلی ز رحمت بخشدم
حکم اطعنا را ز جان شنوا شدم

بگسسته بند از پا و با بال جنون
عیسی صفت زی عالم بالا شدم

زافرشتگان عالم بالا بسی
برتر ز فضل تاج کرّمنا شدم

در کوثر نور الهی غوطه ور
از جلوه ی خورشید اعطینا شدم

این مرتبت زان یافتم کز ابتدا
مدحتسرای حضرت زهرا شدم


معصومه ای کز مهر روزافزون او
فارغ ز هر تشویش در دنیا شدم

وز پرتو نور هدایتهای او
سر چشمه ی توحید را جویا شدم

تا جاه و حشمت یافتم از درگهش
والاتر از اسکندر و دارا شدم

در مکتب عشقش به رای تیزبین
داناتر از قسطای بن لوقا شدم

تامدح اورا پیشه کردم «خوش عمل»
بر روی دل درهای حکمت وا شدم.




تاریخ : یکشنبه 97/12/5 | 5:46 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

ســـاقی امشب در کنــارت دسـت خــود را رو کنم

هـــم لبانــــت را ببـــوســم هــم دهــانـــت بو کنم


باده ی وحدت چو نوشیدم ز جامت ، مست مست

بـــانــــگ الّاهــــو بـــرآرم ، نغمــه ی یــــاهــو کنم


گــــر نبـــاشــد دستگیـــــر دل عنایتهــــای دوست

جـــانــــب میخانـه دیگــــر بـــا چــــه رویی روکنم؟


جلـــــوه ای از صبـــــح دیـــــــدار تـــــــو دارم آرزو

تـــــا کـــــــه بنشینم حکایـــت از شــب گیسو کنم


بــــا لب پیمـــانــــه پیمـــــان بستنــــم باطل مباد

گــر دل خــــود فــــرش راه پیـــر حق حق گو کنم


در مسیــــر عشقبــــازی جـــــاودانــــم باد عیش

هــــوکشــــان تــا یـــــادی از آن نرگس جادو کنم


بــــا تمنّـــــای وصـــالـــم بیــم گرگ نفس نیست

ســــرسپــــاری گر بــــه پای ضـــامـــن آهو کنم.




تاریخ : چهارشنبه 97/11/24 | 3:3 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

عمری است که سرگشته و مجنــون تو هستم

ای عشـــق! بـلا دیــــده ی دلخـــون تو هستم


هـــر چنــــد کـــه از دام توام نیســـت رهـــایی

حــــرف از گله ای نیست که ممنون تــو هستم


ققنــوســـم و در بستــــر خـــاکستــــر دیـــروز

آتش بـــه دل از جلـــوه ی اکنــــون تــو هستم


در هــر قـدم از عمـر که افسانه ی تلخی است

دلبستــــه ی شیــرینــی افســون تـــو هستم


دشمن اگرم تشنه ی خون است غمی نیست

آمـــــاده ی انجـــــام شبیخـــــون تـــو هستم


از شیــــر قضــــا و قـــــدرم نیســـت هراسی

تا آهـــــوی سرگشته ی هــامــون تو هستم


گاهی به عبــــادتــــگه و گاهی به خــرابـات

هر جا که روم تـــابـــــع قــــانـــون تو هستم


اضلاع وجــــــودم همـــــه فـــریــــــاد برآرند

چـــون دایـــــره در مــرکـز کانــون تو هستم


شــــاعـــر شـــده ام تا که بگویم همگان را

بیــت الغـــــزل دفتــــر مضمــون تو هستم.




تاریخ : یکشنبه 97/11/14 | 11:11 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


*اشاره:
آقای علیرضا برازش که امروز مدیر شبکه ی اول سیماست آدم خوبی است که شاید بعضی دوستان اورا بشناسد....زمانی که تازه به دفتر نشررهبری رفته بودم این قصیده ی اخوانیه را برایش سرودم که خالی از لطف نیست.شرح بیشتر باعث تصدیع است....خطاب به ممدوح سروده ام:
*
ای «برازش»    که       برازنده ی       هر        پست   و     مقامی
پیرو       رهبر        فرزانه       و            در            خطّ          امامی

حضرت   دوست   دهد    کام      تو   در   دنیی      و        عقبی
که        رسانیدی ام         از        مرحمت   خویش  به     کامی

شکرلله    که           ز          تسنیم            بیانات             ولایت
قسمت       بنده       نمودی      نه    یکی     جرعه  که   جامی

من    از      این    ره    که      تویی       راهنما      باز        نگردم
دارد         البته          عنایات            شما              نیز      دوامی

حضرت           خامنه ای         رهبر        آگاه            دل          ما
کرده         اعجاز      هم    از  نطق     و     بیان     هم  ز کلامی

هر     که      شد خاص   به     مانند    تو    ،   فهمید  چه  گوید
نه      یکی      همچو     من     از       فهم بری ، بنده ی عامی

سخن         سخته ی         مولا       علی       خامنه ای      را
پخته ای     چون      تو      کند    درک ، نه    مثل    منِ خامی

حالیا       بر       سر   آنم       که        به     عنوان      جسارت
دهم      از        وضع        پریشان       خودم       بر   تو پیامی:

رفت    ایام      جوانی      ،       شده ام         پیر    و      ندارم
نه حقوقی     ،     نه   پس اندازی      و     نه       وجه تمامی

قبض     آب      و       تلفن       همره      برق    آمد      و   دانم
قبض     روحم     کند      ای دوست      اگر     بام   نه شامی

خانه     ویران      شده ای     همچو    من     آری   شود  آباد
دو    سه     میلیون تومن      ار     بذل کند      مرد   عظامی

پول      یامفت      نخواهم     ز       کسی   یا      ز     نهادی
بلکه      مقصود     من      از پول      بود      قرضی   و  وامی

قرض     البته      نه      آن     قرض     که  آن را    بدهم پس
هبه ای   ،   جایزه ای    ،    مرحمتی   ،    بذل     حطامی

هست       آشفته      گر     اوضاع      معاشم   نه   تعجب
سعی     بیهوده       نکردم      که     خورم     نان حرامی ...

بهر      ویرایش      هر     مطلب    و   هرجمله ی مشکل
همچو     من کیست     که      اعمال   کند    دقّت تامی؟

بیست    سال    است   که     این است    مرا  کارمداوم
بی که     قسمت     شودم      ازقِبَلش    عیش مدامی

نمره ی       عینکم         افزود         ولیکن         نرسیدم
ز     بدِحادثه   افسوس       به      عنوان       و    مقامی

شاعرم  ،  صاحب     چندین      اثر     و      طبع     توانا
لیک       از       بخت    بد      افتاده ام     امروز  به دامی

دام     من  نیست     مگر      فقر     ز  تبعیض    رسیده
شرح   افزون     چه     دهم      نزد      کرامند     کرامی؟

غرض  ،    امّید     مرا      هست    که چون اغلب یاران
به من خسته نگویی   : چه    علیکی  ،  چه سلامی؟

شده     تصدیع     من  افزون     و     همان به   که بیارم
بیت       دارای    تخلص     که   بود     حسن     ختامی

«خوش عمل»همچو«برازش»به مَنِش هست ونباشد
به      جهان     گذران     در     گرو      نانی      و    نامی.




تاریخ : چهارشنبه 97/11/10 | 9:56 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر
مطالب قدیمی‌تر >>