سفارش تبلیغ
صبا


سری       که      سروری      کائنات      با       او    بود
ز     ناسپاسی     امّت       به        روی      زانو    بود

دلی     که     مخزن   اسرار  غیب     بود   و   شهود
شکسته      از     غم     یار     شکسته   پهلو    بود

گل            محمّدی              گلشن         جوانمردی
که         داغدیده ی      یاس     کبود   خوشبو    بود

فدای       آینه ی       «هل    اتی     علی الانسان»
که     از      برای     بشر       جاودانه        الگو    بود

فنا کننده ی       باطل      که      در     قلمرو    حق
برای       خاطر       اسلام          در        تکاپو    بود

به      روز     عدل مجسّم     ببین      چه     آوردند
جماعتی       که         طلبگارشان      ترازو     بود

خلافت  و  فدک از  اوی  و  همسرش شد غصب
که       دوره    دوره ی     دین  پوستین وارو    بود

علی     نبی نه      ولی  نور چشم جمله رسل
علی      خدا نه      ولی   برترین     خداجو    بود

علی       یگانه ی      اعصار    در    همه     دوران
علی       تجلّی       دادار        از    فراسو     بود

خوشاکسی که چو من وردصبح و ظهر و شبش
هماره       زمزمه ی     یاعلی    و    یاهو      بود.




تاریخ : یکشنبه 98/3/5 | 7:47 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

ای خوب همیشه باصفا یادم باش

در خلوت خویش با خدا یادم باش


تا چون دل تـــو دلم شـود نورانی

در لیله ی قـــدر با دعا یادم باش.




تاریخ : جمعه 98/3/3 | 10:26 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

تـــــا مگــــــر در دل زیبـــــــای تـــــــــو راهی بکنم

دوســـــت دارم کــــه شــــب قـــــدر گناهی بکنم!


سحــــــری تـــــا در میخـــانـــــه روم رقــص کنـان

شــــبِ دل روشـــــن از انـــــــوار پگاهــــــی بکنم


مـــــدد از پیـــــر مغـــــان گیـــــرم و بـــــا نیّت پاک

سجــــده در مصطبــــه بـــــا حـــــال تباهی بکنم


نذر هـــــر بـــــاده کشی بـوسـه ی جــان افروزی

وقف هـــــر مغبچـــــه ای دل بـــــه نگاهــی بکنم


تـــا مگــــر ســــاقـــی محفـــل دهـدم بـاده فزون

تــــــرک انــــــدرز دهِ وســــوســــه کاهــــی بکنم


تــــا که راهــــم بنماید بــــه ســـراپـــرده ی وصل

خـــــدمـــــت گلنفــــس بـــــــاده پنــــــاهی بکنم


چشــــمِ بیــــدارِ دلـــم بـــــاد سپیـــد ار کـه دمی

حــــذر از وســـوســـه ی چشــم سیـــاهی بکنم


تـــــرک همصحبتــــی اهــــــل دلـــم بــــاد حرام

گـــر ســــرِ ســــوزنـــی ، انــدازه ی کاهی بکنم


اختــــر بختِ مـرا جلــــوه چـــو خــورشیــد شود

گــــر نظــــر جـــانـــب رخســاره ی ماهی بکنم


کاشکی دـــدغــه ی زهـد ریـا بگذارد

گذرازکوچه ی دل گاه به گاهی بکنم!




تاریخ : چهارشنبه 98/3/1 | 12:11 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

در نیمه ی مـاه رمضـان ، شهـر عظیم

آمد بــه جهان جلـوه ی رحمان و رحیم

قربـان حسن که مجتبایش لقب است

جانها بــه فـــدای آن کـریـم بن کـریـم

:::::                                   ::::::                           ::

آیینه ی جلوه ی خدایی حسن است

مفهـوم بلیــغ روشنایی حسن است

آن مصلــــح عــادلـــی کــه حرّیّت را

آراست به نور پارسایی حسن است

:::::                              ::::::                            ::

آنــم که بــه دل مهـــر پیمبــــر دارم

ســـــودای ده و چهـــار دلبـــر دارم

جـز لطـف و عنایت حســن فرداروز

امــــروز چــــه آرزوی دیگـــــر دارم

:::::                          ::::::                             ::

خـــداونــــدا دلـــم را بـــا صفـا کن

بــــه آییــن محبّـــــت آشنـــــا کن

چــــو بلبل در گلستــــان بقیعـش

ثنـــاخــــوان امـــام مجتبـــی کن.






تاریخ : دوشنبه 98/2/30 | 4:13 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

جـــــــان مــــــــرا بگیــــــر ولـــــی میـــز من مگیر

میــــــز مـــــرا که هست همـــه چیــــز من مگیر


خالی اگــــــر کــــه جیـــب مــــرا می کنی بکن

مملــــــو از آب ســـــاغـــــــــر لبــریــــز من مگیر


بـــــا مشت بــــر سرم بزن اما قلـــم که هست

هنگــام رزم ،  اسلحــــــــه ی تیــــــــز من مگیر


دردوره ای که پست و مقام است چون سلاح

شغلـــی کــه هست بــــاعـــث تجهیز من مگیر


تا کـــــرسی ریـــاســـت کل مـــانــده یـک قدم

قــــدری عقــــب بکش  ، جلوِ خیـــــز من مگیر


پستـــم شمـــــار و بــــار به پشتم بنـه ، ولی

تــــــــــوی اداره پســــــت دلاویـــــــز من مگیر


در صندلی و میـــــز شناسی تــــو دست کم

یــــــــار عــــزیــــز ، قــــــدرت تمییــز من مگیر


پــــرهیـــــز کن ز شــــوخــــی بیجا اگـر کنی

جــــــــدّی ولی حکایت پـــــرهیـــــز من مگیر.




تاریخ : جمعه 98/2/27 | 9:12 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

*باخت ترامپ...!
ــــــــــــــــــــــــــــــ
جنگ را گر به حماقت علم افراخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
بی که اقدام نماید ، سپر انداخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
«پمپئو»گفت به«بولتون»توکه جنگ افروزی
از کجا می سوزی؟
عجبی نیست که افکار تو نشناخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
یک طرف رقص کنان شخص «نتانیاهو» بود
آن که چون یابو بود
مثل خرچون که به گل ماندبراوتاخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
روز اول که شد از باده ی قدرت سرمست
جام برجام شکست
بست شمشیرخودازرو وسپس آخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
کلّه ی بی مخ او مثل کدو خورد به سنگ
منگ شد آن الدنگ
پدر خویش به هر  واقعه بگداخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
گاو پر شیر سعودی که نهادش به دهان
مثل مادر پستان
عوضش پول نه بل اسلحه  پرداخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ
***
قطع کردیم دو دست طمعش از مرفق
همه با یاری حق
طرف میهن ما دست چو بریاخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ

***
مثل اسلاف تهی مغز خطا پشت خطا
کرد و افتاد ز پا
بود بردش هدف از جنگ ولی باخت ترامپ
کار خود ساخت ترامپ.




تاریخ : سه شنبه 98/2/24 | 10:57 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

 

در جهان طرفی نمی بندد کسی با چاپلوسی
آدمی را خوار می سازد به دنیا چاپلوسی

بهر تعظیم شعائر،خم شدن خوب است اما
کرنش نامرد مردم بد بود با چاپلوسی

هادم شخصیت است و عزّت و آزادمردی
دشمن حرّیت است و دین و تقوا چاپلوسی

از ترقّی باز می ماند هر آنکو با تملّق
کسب روزی می نماید،می کند یا چاپلوسی

عین نادانی است بهر لقمه ای نان صبح تاشب
بی سبب منّت کشیدن ، بی محابا چاپلوسی

می کند آیینه ی شفّاف دلها را مکدّر
باز می دارد ز حق گفتن زبان ها چاپلوسی

سدّ راه پیشرفت آدمی در کسب دانش
هست حتی ای خردمندان دانا چاپلوسی

هیچ«جمعی»نیست مستظهربه«تقسیم»عدالت
تا نمی گردد به «ضرب»فکر «منها»چاپلوسی

رنگ آسایش نخواهد دید و آرامش نیابد
آن که پا تا سر فریب است و سراپا چاپلوسی

در اداراتی که حاکم بر ضوابط شد روابط
رنگ می بازد شرافت،گردد احیا چاپلوسی

هیچ قانونی نخواهد بود پابرجا و محکم
در جماعات بشر تا هست بر جا چاپلوسی

مرد دنیادار بی رحم و مروّت می پسندد
از فقیر بینوا البته تنها چاپلوسی

ناتوان باش وتهیدست ویقه چرکین ومفلس
لحظه ای اما مکن نزد توانا چاپلوسی

در تنور آتش ار افتد همه جایش بسوزد
بر نمی تابد جناب «شاطر*» ما چاپلوسی.

:::::: ::::::
*«شاطر» نام مستعار من در طنزمنظوم است.

 




تاریخ : دوشنبه 98/2/23 | 8:13 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

دلــم تنگــه هــوای گـــریـــــه دارم

چــــو بـارون هایهای گــریــــه دارم


به روی گونه های سـردم ایدوست

همیشــه ردّ پــــای گـــریـــــه دارم.




تاریخ : شنبه 98/2/21 | 4:29 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر






























آمد   از    راه    با   سرافرازی

ماه  تزکیه       ماه    خودسازی

ماه  از خویش تا    خدا    رفتن

تا  به   سرچشمه ی بقا   رفتن

ماه  پرواز   با دو   بال   قنوت

از   زمین    تا   صوامع ملکوت

ماه   عرفان  و   عشق ورزیدن

همه جا  جلوه ی  خدا    دیدن

مرحبا     دلکش آمدی ای ماه

لطف کردی خوش آمدی ای ماه

آمدی    تا    شکوفه های  دعا

گل    کند   در   تمام  ثانیه ها

رمضانا  تو    بهترین   ماهی

چون که   ماه  ضیافت اللهی

رامش   روح  و راحت  جانی

هم  از  آن  رو  بهار  قرآنی

سفره گسترد تاکه صاحب خوان

از کرم   کرد  جمله   را مهمان

چید  در سفره گونه گونه خوراک

چه خوراکی لذیذ و طاهر و   پاک

لقمه ها لقمه های  نور و   صفا

در طبقهایی   از   بلور     دعا

******

ای فراخوانده سوی  خوان  خدا

چه عزیز است میهمان     خدا

میهمانا  ز  جان و دل   بشتاب

میزبان  اوست خویش را دریاب

بهتر است از  هزار ماه  تمام

لیلة القدر او  به  ماه    صیام

لیلة القدر   را چو درک   کنی

هر چه غیراز خداست ترک کنی

خوش به حال کسی که سی روزه

همه    اندام   او      بود  روزه

چشم و گوش و زبان وبینی ودست

شکم  وپا و هر چه دیگر   هست

هر که اینگونه  روزه داری  کرد

رو  به   جنات  رستگاری   کرد

خوش عمل هرکه بود در رمضان

ترک  منکر   نمود   در رمضان

روزه هایش  قبول   درگاه  است

بهره مند  از نعیم این ماه است .


 







تاریخ : سه شنبه 98/2/17 | 9:31 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

در محفل اهل دل ، سرمست و قدح نوشم

دنیــــا و غـــم دنیــــا ، گــردیــده فراموشم


کو ســــاقـــــی آزاده ، تـــا بــــا مـدد بـاده

در سینه نهد عشقـم ، از سر ببـرد هوشم...




تاریخ : شنبه 98/2/14 | 7:32 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر