سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.

یاری دارم نامش گل ، صورت گل ، اندامــش گل

با گل هـــر کس بنشیند ، آغــــاز و انجامــش گل

 

دارم دامـــن دامـــن گل ، بـــر یـــار می افشانم

بسیــار او را می خواهم ، بسیــار می افشانم

 

تا همچون گل می خندد ، گل بر جانم می ریزد

مریم ، نسرین ، سوسنبر ، در دامانم می ریزد

 

هــر جا که با او باشم ، هــر جا که با من باشد

باغ بهشت است آن جا،رشک صدگلشن باشد

 

روحــم ، جانــم ، ایمانــم ، تنها او را می دانم

باعشقش می افروزم،بااحساسش می خوانم

 

ای نورهستی بخشم،صهبای مستی بخشم

اندیشه ای بی پــروا ، در گل پرستی بخشم

***

یاری دارم نامش گل،صورت گل  اندامش گل

با گل هر کس بنشیند ، آغــاز و انجامش گل

 

دارم دامــن دامــن گل ، بــر یار می افشانم

بسیار اورا می خواهم ، بسیار می افشانم.

 


 


 





تاریخ : پنج شنبه 95/5/28 | 7:19 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

(1)

در دل هــــوس شـــــراب باقــــــی دارم

چشمـــــی بـــه بهانــه ی تلاقـــی دارم

 

با زهــــد ریــا رهم به میخانه چو نیست

از دور ارادتـــــی بـــــه سـاقـــــی دارم!

(2)

تـــا عــــرض ارادتــی به ساقـــی دارم

در ســـاغــــر دل شــــراب باقــی دارم

 

عشق کهنم هوسگرا چون شد و رفت

امّیـــد بــــه عشـــــق اتّفاقــــی دارم!





تاریخ : پنج شنبه 95/5/21 | 6:4 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

پیـــــــرمــــــرد فــالگیــــری در گــــذر

دیــــدم و گفتم : چطـــوری ای پدر؟

 

گفت : دارم کسب روزی می کنم

از حماقتهــــای جمعــــی رهگـــذر

 

گفتمش : توضیـــــح افزونتــر بـده

تــا کـــه حالــــم جــــا بیاید بیشتر

 

گفت : قربانت شوم ، این کمترین

مانــده در امروز خویشـم دیده تر

 

خواهد اما پیــر و برنا ، مرد و زن

تا دهم زآینـــــــده ی ایشان خبر

 

بر سبیل طنــز می پرسم تو را

جان مولا ؛ جان هر صاحب نظر

 

ابلــــه ایناننــــد یا من ابلهـــم؟

خر من استم یا که اینانند خر؟!


 





تاریخ : یکشنبه 95/5/17 | 8:32 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

مالــک اشتـــــــر ز راهــــــی می گـــذشت

در غـــــروب کوفـــه ی پـــــــــر رمـــز و راز

 

نــوجــوانـــــی بــــــا تمسخــــر پـــرت کرد

سمـــت آن ســــردار فحـــلِ ســــرفــــراز

 

آشغالــی ، شــیء ناجــــــــوری ، خسی

تــــا بخنـــدانــــد رفیقـــــــان را بــــــه نـاز

 

یک تن از آنـــــــــان که مالک را شناخت

با دلی لــــــرزان لب از هـــــم کــــرد باز

 

گفت : آیـــــــا مــــــرد را نشنــاختــــی؟

گفت : نی ،نی،کیست آن ناکوک ساز؟

 

گفـــت : ســـــردار سپـــــــاه مسلمین

مالک اشتــــــر یـــل دشمــــن گــــــداز

 

هست آن مـــــرد و تــواش نشناختی

کز حقیقت روی کـــردی بــــــر مجـــاز

 

نــــــــــوجـــــوان تا نام مالک را شنید

لـــــرز لـــــــــرزان در فرود و در فراز

 

رفت از وی معـــــذرت خواهـی کند

یافتــش در مسجــــدی با  اعتــــزاز

 

دید مالک را کـــه در عیــــن خضوع

هست با محبـــــــــوب در راز و نیاز

 

صبـــــــــر کرد و روی پایش اوفتاد

چون که پایان یافـــت مالک را نماز

 

نوجوان چون طفل مادر مرده ای

ضجّه میزد معذرت میخواست باز

 

گفت بـا او فــــــارس میدان دین

مالک اشتر به خوبــــــان همتراز

 

کهنه سربازی که درهرجنگ بود

پرچـــــم اسلام زو در اهتـــــزار

 

غم مخور؛برخیز ونزد چون منی

چونکه دشمن نیستی خودرامباز

 

من همان دم کز تو کار ناپسند

ســـــر زد ای فرزند نیک دلنواز

 

از صمیم جان ودل بخشیدمت

آمدم آنگه سوی مسجد به تاز

 

وین نمـــاز از بهر آن بگزاشتم

تا تو رابخشدخدای چاره ساز


نوجوان،شرمنده تا پایان عمر

کـــــرد از آزار مردم احتـــــراز.

 



 




 


 


 




 

 




تاریخ : یکشنبه 95/5/10 | 3:20 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

*اشاره

استاد «عماد رام» تنها خواننده ای ارزشمند با صدایی استثنایی نبود ؛ بلکه از بهترین نوازندگان ساز فلوت به شمار می رفت و آهنگهای ابداعی زیبایی با فلوت می نواخت.خدایش رحمت کناد:

استـاد «عمـــاد رام» با ســــاز فلوت

بــرده ســت دل مــــرا به بزم ملکوت

 

از اهل دلی مقــــام سازش جستم

فرمود : نماز عاشقان راست قنوت.




تاریخ : پنج شنبه 95/5/7 | 9:26 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

در کهکشان راه شیری

شیر هزار ستاره را می دوشم

تا تو تشنه نمانی

ای پوپکی که در چشمانت

خورشید خنیاگری می کند

و ماه به چلّه نشسته ست

***

زمین را

بر پشت جوجه تیغی احساسم

حمل می کنم

تا تو بخندی

که خنده ات

راز هزار بهار را با خود دارد

و کاکل پریشانت

خون هزار لاله ی باژگونه را

به گردن گرفته است

***

کبوتری که

بر شانه های ظریفت نشسته است

روزی

سیمرغی خواهد شد

که قاف تا قاف

نام بلند تو را

کتیبه کند.




تاریخ : یکشنبه 95/5/3 | 5:57 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

کافـــی چـــــو نبـــود سکّه ها در طبقش

شیطان چـو شکست در دهان تخم لقش

 

صفـــدر ناگه ز صف در آمــــد بــه شتاب

از سفـــــــره ی انقلاب برداشت حقش!




تاریخ : چهارشنبه 95/4/30 | 7:30 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

*اشاره

28 تیرماه 1306 شمسی سالروز تولد و 28 مرداد ماه 1393 مصادف با دومین سالروز درگذشت بزرگ شاعر و غزلسرای فرهیخته استاد «سیمین بهبهانی» است.در نخستین روزهای ارتحال آن استاد فرزانه ، غزلی به یاد و با نام او در وزنهای ابداعی استاد سروده بودم که ذیلا ارائه می گردد:

آن زن خطیـر بــود کــه می فرمـود : در خاطــرم خطـــور ندارد مرگ

جایی که با غـــزل نفســم جـاری است،پروانـه ی عبــور ندارد مرگ

 

تا زنده ام به کســوت درویشی ، دور از من است ننگ بداندیشی

سر مستم از ترانه ی بی خویشی ، راهی مگر به گور ندارد مرگ

 

تا داده ام جـــزای بــــدی نیکی ، بـــی وحشــت از تلافی تاریکی

حتــــی بــه مــن گرایش و نزدیکــی ، از قرنهـــای دور ندارد مرگ

 

با هر غــــزل به سبک اهــورایــی ، با رنگ و بوی تازه ی نیمایی

اهریمن است و حســـرت تنهایـــی ، جــز دیدگان کور ندارد مرگ

 

در بیت بیت هــر غـــزل نابـم ، از بـس چـــراغ عاطفـــه می تابم

شــور حیــات طیّبــه می یابم ، آن جا کــــه درک نور ندارد مرگ

 

هردم«خطی زسرعت و ازآتش» ، بارنگ اشتیاق رقم می زد

بر هر ورق ز دفتـــر عمــــر مــن ، کاینجا دل حضور ندارد مرگ

 

هشتادوهفت سال شکیبایی،در خانه ای به وسعت شیدایی

آموخــت بر ســریــر توانایی ، آخــــر مـــــرا که زور ندارد مرگ

 

مـــرد آفرین زنــان دیارم را ، از مـن وصیت اینکه به صد معنا

وقتی عفــاف باشد و استغنا ، در خانه ای ظهور ندارد مرگ.

 


 





تاریخ : سه شنبه 95/4/29 | 7:17 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

پیــــر ما را گفت زیدی حق پرست

از دعـــــا آیـا چه آوردی به دست؟

 

پیر گفتا : هر چــــه را هم داشتم

چون دعـــــا آمد ، ز کف بگذاشتم

 

خشم وبخل وترس ازمرگ وحسد

با صفات دیگـــــری اینگونه بــــــد

 

آدمی تــــا با دعـــــا مأنوس شد

از وی ابلیس دغـــــا مأیوس شد.




تاریخ : جمعه 95/4/25 | 8:53 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

هیچ دانی کــه بـــه دنیا چه کسی شنگول است

یــا چـــه کس در نظـــــر اغلب مـــــا مقبول است

 

بی که پنهــــان کنــــم از حضــــرت عالی ، گویم

آن کـه را باغ و زمین بی حد و بی مر پول است

 

کیست بـــی درد مـــرفّــــه کــــه برای من و تو

نـــام او ، شهــــرت او ، ثـــروت او مجهول است

 

صفتش را همـــــه دانیــــم ، اگـــــر نــامـش نه

علّت هـــر چه فســاد است ، اگر معلول است

 

یعنی از ریشـــه و رگ نیست در ایشان اثری

همچو آمیب یکــــی عنصــــر تک سلّول است

 

نه ادب خدمــــت ایشان ، نه محبت ، نه صفا

حقّه بازی است که از اول خلقت گول است

 

صفــت شیــــر ژیــــان داد یکـــی او را ، لیک

اوشغالیست که تیزش همه جاچنگول است

 

خون مستضعف بیچــــاره چو شربت نوشید

خواست اورا بخورد ، دید که نامأکول است

 

پای منقل نشودنشئه زیک بست ودوبست

روزوشب مصرف اوقاعده ی یک لول است

 

یـــارب از چیست کــــه او می بـرد آزادانه

ثـــــروت مملکت ار ثابت و ار منقول است

 

لیک مستضعف مظلـــــوم اگـر وام گرفت

تاحسابش نشودصاف،دلش مشغول است.

 


 


 


 






تاریخ : چهارشنبه 95/4/23 | 4:15 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر
مطالب قدیمی‌تر >>