سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ


زخمهای سیاه تاریخند
یا سیاه زخمهای زمین
معدن کاوان
که در دل سرد خاک
با پینه های خونین دستهاشان
نیاز زیستن را
پاسخی صریح از مرگ دارند
و داغ بر دل صخره می گذارند
با چشمهایی که
شعله از عمق گدازه می ستاند
***
بیستونی در دل تیره ی خاک
و صفاصف
فرهادهایی عاشق
که شیرین می کاوند
پاره های جگر زمین را
در ملتقای وحشت و تقدیس
و پژواک هماره ی تیشه هایی
که جمجمه ی خسروان زمان را
نشانه رفته اند
***
آه ای مادر زمین
در بطن خود
چون قطعه های الماس پنهان کن
فرهادهای عاشقمان را
از هیز چشمهای نامبارک غارتگر
از دستهای سارق نامیمون.




تاریخ : پنج شنبه 96/2/14 | 7:7 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


دل   تو   ،  زنده ی     عشق      ازل      نمی میرد
کسی که  داشت   در    آن  دل محل     نمی میرد

دوام    دولت      ساقی     ز    دوست  می طلبم
کسی که   مشکل   ما   کرد     حل      نمی میرد

اگر    چه    کرد      خدا    مرگ  تلخ     را    محتوم
چشید      آنکه    ز    لعلت     عسل    نمی میرد

کسی    که    از   سر  اخلاص    بارها      نوشید
زلال     چشمه ی        فیض    ازل        نمی میرد

دلش   خوشست که  گردد  به راه دوست  شهید
مریض  عشق     ز  بیم       اجل         نمی میرد

غزل  ،      زبان   دل    عاشقان      بی  پرواست
غزل     بگو     که     زبان     غزل        نمی میرد

به      روزگار     بنای    امل       مکن          بنیاد
که      آزمند   ،   مگر     در   امل       نمی میرد

به      زندگانی      کوتاه        غیر     کار      نکو
دلا  مکن... به   خدا     خوش عمل     نمی میرد.




تاریخ : جمعه 96/2/8 | 9:52 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر